Lýsing Postulín andar að sér mjólkurkennd hvísl, vöggandi kóbaltæðar sem kortleggja gleymt sjávarfall. Þar sem naumhyggjuleg norræn form mæta frjálsri sál austurlenskrar blekþvotta, blasir við hljóðlaus sonnetta fyrir nútíma borð.
Lýsing Hvítt postulín heldur skarlati ám — ekki máluð, en bráðið silki frosið í miðju fossi. Hver rauðbrún rönd pulsur af fornum hjartslætti ofnsins, þar sem alabastarsléttur mæta kanilskógareldum í eilífum embr...